Bôjka...

Jakô jes nôjkrótszô bôjka ze „happy end-em” ? Niy miarkujecie ? Nó, tóż sie poczytejcie:
Dôwno, dôwno tymu jedyn istny, jedyn fyrniok spytôł libeźnie swoja dziołcha, swoja libsta:
– A wydôsz ty sie za mie, ja ?
Łóna po jakijsik kwilce łodpedziała:
– Niy!
I tyn karlus, a terôzki już stary chop żyje dugo i szczyśnie, pyndaluje na ryby, na góny i na fusbalszpile, grô we tego modernego „golfa”, słepie piwsko i robi co ino kce, i kiej ino ma na to szkrabka.

Rapitółzy...

Za górami, za lasami żyła se gryfnistô, niyzalyżnô, zadufanô we sia ksiynżnô. Rółzczasu natrefióła na rapitółza, srogachnô żaba, kierô zicła sie na berdze i fórt zaziyrała, filowała na brzyg, na kraj niyzakalónego subla poblisku jeji zómku. Ta rapitółza fukła tyj ksiynżnyj na klin i pedziała:
– Gryfnô paniczko, bółech kejsik sztramskim ksiónżóm, aże rółzczasu starô, łoszkliwô heksa ciepła na mie przirok. Jednakowóż jedyn, jedziny twój kusik styknie, cobych juzaś stôł sie modym, szykownym i udatnym ksiónżóm jakim bółech skorzij. A wtynczôs, moja ty roztomiyło, weznymy ślub i bydymy do kupy ze mojóm mamulkóm gospodarzić we tym zómku. Tam bydziesz warzić mi wszelijake jôdło, prać moje prziłobleczynie, rodzić dziecka, i bydymy żyć dugo i szczyśnie...
We ta samo łodwieczerz rychtowała ksiynżnô wieczerzô, prziprôwiała jôdło biôłym winym i zółzóm zanowo-citrółnowóm i blank cichuśko ze chichraniym pomyślała:
– Nó, kurwa, niy miynia tak...
I dalszij łobrôcała szkwiyrcónce na tygliku żabie udka we paniyrce.

U psychijatikera....

Szprechcimer we knapszafcie ryjónowym kajsik we Polsce. Razinku jes szczwôrtek i przijimô dochtór psychijatiker. Wlazuje jedyn istny – tak wele 50 lôt stary, rubawy, ze glacóm na deklu gowy, we brylach, ździebko świdrzi i tak jakosik przeginô gowa na lewo.
– Nó, i na co sie panoczku uskargujecie? – pytô tyn dochtór.
– Aaa.. nó, anóóó... baba mi sie pu-pu-szczô!
– Nó, a kaj sam panoczku terôzki wiyrnyj baby szukać? – gôdô dochtór.
– Sy-sy-nek sie kaj-kaj-sik smy-smy-ko i pie-pieróń-pieróńsko cha-cha-rzi.
– Nó, ale przecamć jesce żôdnego niy zatrzas, prôwda? – dalszij sie pytô dochtór.
– Nó-nó-nó iii... js-js-jscóm we pojstrzodku nocy do prykola...
– Nó, tóż spróbujymy cosik szafnóńć tymu. Muszóm łóni panoczku społykać dwa razy na dziyń nervosol i przijńdziecie ku mie za dwa tydnie!
Po dwóch tydniach przilazuje tyn istny. Łozchichrany, we czerwiónych galotach, we krasiatym switrze...
– Nó, i co tam u wôs słychać? – pytô sie dochtór.
– Anó, zdô mi sie, co wszyjsko jes do porzóndku..
– A jak tam waszô panoczku babeczka?
– Anó, puszczô sie jak sie puszczała... ale kaj terôzki szukać wiyrnyj baby?
– A synek?
– Wyrôbiô i hóncwoci... ale żôdnego jesce niy zatrzas.
– A jak tam u wôs panoczku w nocy?
– Jscóm... ale do rana zawdy to zdónży wyschnóńć!

A łóni to fto...

Rółzczasu jedna babeczka cuci sie we prykolu blank sagô. Niy boczy tyż gynał, co sam robi, jak ci sie samtukej znodła. We tym łoka mrziku wylazuje ze badycimra tyż blank sagi chop. Nó, i napoczynô sie gôdka:
– A łóni panoczku to fto? – pytô sie ta babeczka.
– A łóni paniczko, że sie spytóm, to... fto? – pytô sie tyn blank sagi istny.
– Ło mój ty Pónbóczku! Eźli by my...
– Niy pamiyntóm paniczko! Ciyrpia, wiedzóm łóni, na take zaniki „pamiyńci krótktwołyj”!
– Jô tyż, jô tyż! – gôdô wartko ta istnô.
– Mómynt, mómynt... jôch sam przijechôł na taki wykłôd wywołanygo profesora Kowalskigo ło...
– ... ło... ło... nowych metódach leczyniô zaników pamiyńci! Pewnikym tam ‘echmy sie poznali? ... a skoro sómy tukej... to...
– ... to musiało miyndzy nami cosik zafónkrować, zaiskrzyć i... – rzóńdzi niyśmiôło, łostrzymnie tyn istny.
Na to łóna cióngnie go norywnie na zofa. Uprôwiajóm dziki, namiyntny, upójny zeks. Po wszyjskim tyn chop pyndaluje do badycimra pod brauza. Baba zasypiô. Zatym budzi sie na zofie. Chop wylazuje ze badycimra...
– Aaaa! A łóni panoczku to FTO?...

Mode kapelónki...

Trzech modych karlusów zdowo prifóng, ygzamin do zyminarijóm. Piyrszy ygzamin. Wszyjskim powiesili na prziporkach klingliki, maluśke zwóneczki i puściyli jim filmy porno.
Piyrszy kandidat... dzyń, dzyń, dzyń... jejigo klinglik glingô.
– Nó, jes nóm przikrô. Łodpôd żeś!
Dwóch dalszij łoglóndô te pornosy. Łorôz u drugigo tyż: dzyń, dzyń, dzyń...
– Wybôcz nóm karlusie, łodpôdeś!
A tyn trzeci styrczy sztram. Zwekslowali plata, puściyli inkszy film, a sam dalszij nic niy glingô..
– Nó, gratuljyrujymy. Łostôłeś przijynty do naszygo zyminaryjóm. Nasz ksióndz Andrzyj zakludzi cie do twojij izby... dzyń, dzyń, dzyń...

Kce sie łożynić...

Chop do baby:
– Moja ty roztomiyłô! Napytôłech, zaprosiółech dzisiej na wieczerzô mojigo starego kamrata.
– Czyś ty jaki? Blank’eś łogup? W chałpie rojmóng, sadze kurz a wiater, niy bółach dzisiej po sprawónki, statki i szkotupy niy pomyte... i blank mi sie niy kce rychtować dzsiej wieczerzy!
– Anó wiym, moja ty roztomiyłô!
– Nó, tóż po jakigo dioska zaprosiółeś tego swojigo kamrata na wieczerzô?
– Anó, to skuli tego, że boroczek... kce sie łożynić!

Blank guchy...

Jedyn, deczko już zwiykowany chop wymiarkowôł, iże jejigo babeczka blank licho słyszy i uzdôł, co pójńdzie do dochtora, coby łón cosik na ta niymoc spómóg. Nó, i tyn dochtór dôł do wymiarkowaniô:
– Cobych móg cosik doradzić, musza wiedzieć jak fest jes waszô babeczka guchô. Muszóm łóni panoczku wszyjsko dóma łobadać. Nôjprzodzij zadôcie panoczku swojij babeczce pytani ze łodlygłóści 10 myjtrów. Jak niy usłyszy to ze 8 myjtrów, zatym ze 6, 4... i wtynczôs mi panoczku rzykniecie, ze jakij łodlygłóści łóna wôs usłyszała.
Na łodwieczerz babeczka tego zwiykowanego chopa rychtuje we kuchyni wieczerzô, a tyn istny czytô we izbie cajtóng i po jakimsik czasie medikuje: nó razinku jes ci łóna dziesiyńć myjtrów łody mie i łobejzdrzymy eźli łóna mie usłyszy.
– Moja ty roztomiyło! – wrzescy chop. – Co mómy dzisiôj na wieczerzô?
Baba nic. Prziszôł bliżyj, kajś na 8 myjtrów i juzaś sie pytô. I nic. Idzie corôzki bliżyj... 6 myjtrów, 4 myjtry, aże na łostatku jes ci już łón blank wele nij i juzaś pytô:
– Moja ty roztomiyłó! A co dzisiôj mómy na wieczerzô?
– Zagrzóny kranc wusztu, do sto pierónów! Jużech ci to piyń razy powtôrzała!!!