– A witōm gryfnie sōmsiydzie, witōm.
– Witōm tyż...
– Aleście sōmsiydzie we nocy porajtowali ze waszōm starōm, aleście wyrobiali..
– Niy miarkuja ło co wōm sie rozłajzi...
– Nō, takeście wyrobiali ze swojōm babōm we prykolu, iże mie by chnet krōmlojchter śleciǒł ze gipsdeki!
– Sōmsiydzie! Tak ci sie rodzōm u nǒs duperele i klachy lyngnōm.
– Po jakymu?
– Anō, bo mie we nocy to bali we chałpie niy bōło!
piątek, 27 lutego 2015
czwartek, 26 lutego 2015
Wilgłe dyliny....
Dwōch policajtōw kupluje sie bez radijok ze wydziałym zabōjstwōw:
– Ej! Wy tam! Prziślijcie sam ku nōm ekipa, kolōna...
– A jakǒ tam u wǒs zituacyjǒ?
– Zabōjstwo, łofiara to chop 28 lǒt stary, jejigo mamulka praskła go pitwokym kieladziesiōnt razy za to, iże wlǒz łōnyj na mokre, dziepiyro co wyszojrowane na niydziela dyliny.
– I co, heresztowaliście ta mamulka?
– Niy, jesce niy, bo dyliny sōm jesce wilgłe!
– Ej! Wy tam! Prziślijcie sam ku nōm ekipa, kolōna...
– A jakǒ tam u wǒs zituacyjǒ?
– Zabōjstwo, łofiara to chop 28 lǒt stary, jejigo mamulka praskła go pitwokym kieladziesiōnt razy za to, iże wlǒz łōnyj na mokre, dziepiyro co wyszojrowane na niydziela dyliny.
– I co, heresztowaliście ta mamulka?
– Niy, jesce niy, bo dyliny sōm jesce wilgłe!
środa, 25 lutego 2015
Kiołzdaczka, kiołzdanie...
– Szǒłech se spokōjnie do sklepu, a iże bōło kiołzdnie, to jak ci mie na tyj kiołzdaczce zamelało! Kiołzdołech jak sto dioskōw i – przecam to ajnfachowǒ ryakcjǒ – coby niy prasknōńć na pychol, chytǒłech sie wszyjskigo, co bōło pod rynkōm...
... i tak chyciōłech trzi babske taśki, dwa zygǒrki, śtyry briftasie i... piyńć piestrzōnkōw! I tak ci to, pōnie sōndco na isto wyglōndało...
... i tak chyciōłech trzi babske taśki, dwa zygǒrki, śtyry briftasie i... piyńć piestrzōnkōw! I tak ci to, pōnie sōndco na isto wyglōndało...
wtorek, 24 lutego 2015
Chopy ło swojich babach...
Trzech sznapskamratōw słepie we gryfnym szynku i coby sie łōnym niy mierzło wypokopiyli, iże kǒżdy śnich puści na sztich, porōwnǒ cipka swojij staryj do jakigosik miasta w Ojropie.
Piyrszy gǒdǒ:
– Moja to mǒ ci ta jeji pitka jak tyn Paryż...
– A po jakiymu jak Paryż? – pytajōm kamraty.
– Anō, bo łōna jes festelnie rōmanticznǒ i zawdy mie sie kce ku nij wrǒcać.
– Moja mǒ ta swoja cipecka jak Londyn. – rzōńdzi drugi.
– Jak Londyn? A to po jakiymu? – pytajōm kamraty.
– Anō, łōna jes ci takǒ tajymniczǒ i tyż zawdy mokrǒ!
– E tam, moja to mǒ ta swoja pizdulka jak... Bydgoszcz! – pedziǒł trzeci.
– Teee, co? Jak Bydgoszcz? A to po jakiymu? – pytajōm wszyjske wrōłz.
– Anǒ... dziura, blank ajnfachowǒ... dziura!
Piyrszy gǒdǒ:
– Moja to mǒ ci ta jeji pitka jak tyn Paryż...
– A po jakiymu jak Paryż? – pytajōm kamraty.
– Anō, bo łōna jes festelnie rōmanticznǒ i zawdy mie sie kce ku nij wrǒcać.
– Moja mǒ ta swoja cipecka jak Londyn. – rzōńdzi drugi.
– Jak Londyn? A to po jakiymu? – pytajōm kamraty.
– Anō, łōna jes ci takǒ tajymniczǒ i tyż zawdy mokrǒ!
– E tam, moja to mǒ ta swoja pizdulka jak... Bydgoszcz! – pedziǒł trzeci.
– Teee, co? Jak Bydgoszcz? A to po jakiymu? – pytajōm wszyjske wrōłz.
– Anǒ... dziura, blank ajnfachowǒ... dziura!
poniedziałek, 23 lutego 2015
Ty suko...
Maluśki Hanysek ze swojōm placowōm kamratkōm Gryjtkōm bawiōm sie we dōm. Hanysek markiyruje, iże prōbuje łobiadu i gǒdǒ ku Gryjtce:
– Wiysz co, moja ty roztomiyłǒ, ta nudlzupa jes deczko przesolōnǒ.
Gryjtka na to:
– Ja? Przesolōnǒ? Niy moge być, to niymożebne, przecamć żech ci jōm pǒrã razy prōbowałach. Ale dyć żysz ty miynisz, iże jǒ niy mōm prawie, bo niby co? Jakech przesolǒła, to tyż nigdy niy mōm prawie. A możno przeciepniesz mi, iżech niy kosztowała, to co? Myślisz, iże jǒ zawdy cygania. Pewnikym jǒ niy mōm nigdy prawie i zawdy na zicher cygania. Tōż tyż kej zupa jes przesolōno, to już niy przinǒleżi mie mieć za czowieka, niy prziǒleżi uważować mie za czowieka, ino zarǒzki przeciepować mi cygaństwo. Jak ty mogesz myśleć łō mie jak ło jakijsik łostanij lampucerze? To jǒ sie trǒpia, bachory ze sia wypruwōm, a ty mie jak jakigo psiǒka mǒsz. I, iże jǒ sztyjc i jednym ciyngym blyndza i myla sie, cygania i blank niy poradza warzić. Nō, i co jǒ jesce robia usmolōnie i źle? Możno we cǒłkości symnōm jes ci blank źle, nic ci już u mie niy sztimuje? Jak ty sie ku mie łodzywǒsz? Czamu mǒsz mie za jakigosik... psa?
– Mamulko! Mamulko! A Hanysek pedziǒł na mie: TY SUKO!
– Wiysz co, moja ty roztomiyłǒ, ta nudlzupa jes deczko przesolōnǒ.
Gryjtka na to:
– Ja? Przesolōnǒ? Niy moge być, to niymożebne, przecamć żech ci jōm pǒrã razy prōbowałach. Ale dyć żysz ty miynisz, iże jǒ niy mōm prawie, bo niby co? Jakech przesolǒła, to tyż nigdy niy mōm prawie. A możno przeciepniesz mi, iżech niy kosztowała, to co? Myślisz, iże jǒ zawdy cygania. Pewnikym jǒ niy mōm nigdy prawie i zawdy na zicher cygania. Tōż tyż kej zupa jes przesolōno, to już niy przinǒleżi mie mieć za czowieka, niy prziǒleżi uważować mie za czowieka, ino zarǒzki przeciepować mi cygaństwo. Jak ty mogesz myśleć łō mie jak ło jakijsik łostanij lampucerze? To jǒ sie trǒpia, bachory ze sia wypruwōm, a ty mie jak jakigo psiǒka mǒsz. I, iże jǒ sztyjc i jednym ciyngym blyndza i myla sie, cygania i blank niy poradza warzić. Nō, i co jǒ jesce robia usmolōnie i źle? Możno we cǒłkości symnōm jes ci blank źle, nic ci już u mie niy sztimuje? Jak ty sie ku mie łodzywǒsz? Czamu mǒsz mie za jakigosik... psa?
– Mamulko! Mamulko! A Hanysek pedziǒł na mie: TY SUKO!
piątek, 20 lutego 2015
Na haltynszteli...
Wiysz Ojgyn, miǒłech ci dwōch kamratōw – napoczynǒ gǒdka Jorguś łod Pikulicki. – I łōne łoba jechali autobusym do Katowic na banhōw...
– Nō i... – pytōm sie opaternie.
– Anō jadǒm se jadōm, a sam łorǒz przistanek przed banhowym wlazujōm kobuchy, znacy kōntrolyrze. Jedyn ze tych mojich kamratōw wyciōngǒ bilet, legitka pynzjnisty... nō, wszyjsko śniym do porzōnku. Ale tyn drugi kamrat, cosik tam napoczynǒ metlać, bamōńcić, iże mu sie rajfeszlus przi rajzyntasi zatnōł, i niy poradzi terǒzki wyjmnōńć bileta i legitki, ale rzōńdzi ku tym kobuchōm, iże tak by tak wylazujōm na nastympnyj haltynszteli, przi banhowie tōż tyż niych łōne, te kōntrolyrze do kupy śniym wysiednōm, to kej mu sie udǒ łozewrzić tyn rajfeszlus, bydōm mōgli go łobadać.
– I co? Te kōntrolyrze sie zgōdziyli? A tak prǒwdōm to łōn miǒł bilet?
– Nō, łōn razinku niy miǒł bileta. I kej wylejźli ze tego autobusa, jedyn ze tych kobuchōw kǒże tymu mojimu kamratowi pokǒzać tyn swōj bilet.
– Nō i co pokǒzǒł? – pytōm sie rōłz jesce.
– A tyn mōj kamrat, stopierōński łochyntol i bezkurcyjǒ wrzescy na cǒłki karpyntel:
– Nó, pierdolōny kobuch! Na już haltynszteli tyn kurwa kōntrolyrz kce mi bilety sprǒwdzać!
– Nō i... – pytōm sie opaternie.
– Anō jadǒm se jadōm, a sam łorǒz przistanek przed banhowym wlazujōm kobuchy, znacy kōntrolyrze. Jedyn ze tych mojich kamratōw wyciōngǒ bilet, legitka pynzjnisty... nō, wszyjsko śniym do porzōnku. Ale tyn drugi kamrat, cosik tam napoczynǒ metlać, bamōńcić, iże mu sie rajfeszlus przi rajzyntasi zatnōł, i niy poradzi terǒzki wyjmnōńć bileta i legitki, ale rzōńdzi ku tym kobuchōm, iże tak by tak wylazujōm na nastympnyj haltynszteli, przi banhowie tōż tyż niych łōne, te kōntrolyrze do kupy śniym wysiednōm, to kej mu sie udǒ łozewrzić tyn rajfeszlus, bydōm mōgli go łobadać.
– I co? Te kōntrolyrze sie zgōdziyli? A tak prǒwdōm to łōn miǒł bilet?
– Nō, łōn razinku niy miǒł bileta. I kej wylejźli ze tego autobusa, jedyn ze tych kobuchōw kǒże tymu mojimu kamratowi pokǒzać tyn swōj bilet.
– Nō i co pokǒzǒł? – pytōm sie rōłz jesce.
– A tyn mōj kamrat, stopierōński łochyntol i bezkurcyjǒ wrzescy na cǒłki karpyntel:
– Nó, pierdolōny kobuch! Na już haltynszteli tyn kurwa kōntrolyrz kce mi bilety sprǒwdzać!
czwartek, 19 lutego 2015
A możno by tak...
Spichli sie we szynku dwa kamraty „byznesmeny” i jedyn napoczynǒ:
– Te! Suchej ino! A ty swojim arbajterōm jesce płacisz gyhalt?
– Niy! Już dǒwno niy!
– Wiysz, jǒ tyż niy...
– Ale łǒni tak by tak przilazujōm do roboty... kǒżdydziyń...
– Nō, u mie tyż wszyjske jesce przilazujōm...
– Tōż suchej ino, a możno by my tak łod nich jesce pobiyrali dǒwka za wlazowanie do fyrmy?
– Te! Suchej ino! A ty swojim arbajterōm jesce płacisz gyhalt?
– Niy! Już dǒwno niy!
– Wiysz, jǒ tyż niy...
– Ale łǒni tak by tak przilazujōm do roboty... kǒżdydziyń...
– Nō, u mie tyż wszyjske jesce przilazujōm...
– Tōż suchej ino, a możno by my tak łod nich jesce pobiyrali dǒwka za wlazowanie do fyrmy?
Subskrybuj:
Posty (Atom)