Rōłzczasu jedyn istny wrōcił ze dinstrajzy, ze delegacyji i spomiarkowŏł, iże jego cera mŏ blank nowe koło za jakesik 600 złociokōw. Zadziwany pytŏ sie cery:
– Ty! A skany ty mŏsz take gryfne koło?
– A to tatulku skuli wandrowaniŏ.
– Jakōż to, skuli wandrowaniŏ?
– Anō, kŏżdy dziyń na łodwieczerz przilazowŏł ku nōm szef mamulki i dŏwŏł mi dwiesta złociokōw, cobych sie kajsik poszpacyrowała, połamziōła!
piątek, 29 maja 2015
czwartek, 28 maja 2015
Cuch...
Rechtōrka we szuli dowo cŏłkij klasie zadanie: Mocie napisać cosik ze słōweckym ANANAS.
Piyrszo czytŏ Margotka:
– Ananas to jes na isto festelnie zdowy ōłbst.
Zatym zgłŏszŏ sie Paulek i czytŏ:
– Ananas rośnie kajsik na palmach.
Na łostatku rechtorka wywołała Hanyska. Tyn czytŏ:
– Nasz Byrbla festelnie pierdła A NA NOS leci smrodlawy cuch!
Piyrszo czytŏ Margotka:
– Ananas to jes na isto festelnie zdowy ōłbst.
Zatym zgłŏszŏ sie Paulek i czytŏ:
– Ananas rośnie kajsik na palmach.
Na łostatku rechtorka wywołała Hanyska. Tyn czytŏ:
– Nasz Byrbla festelnie pierdła A NA NOS leci smrodlawy cuch!
środa, 27 maja 2015
Miŏłech....
Łozprawiŏ dwōch kamratōw:
– Wiysz! Życie jes na isto procne. Miŏłech chopie wszyjsko ło czym czowiek ino moge blyndzić: cichy dōm, gryfny autok, pijōndze, gryfnŏ dziołcha...
– Nō i co sie stanōło?
– Nic, ino moja starŏ wróciół dwa dni skorzij ze zanatoryjōm!
– Wiysz! Życie jes na isto procne. Miŏłech chopie wszyjsko ło czym czowiek ino moge blyndzić: cichy dōm, gryfny autok, pijōndze, gryfnŏ dziołcha...
– Nō i co sie stanōło?
– Nic, ino moja starŏ wróciół dwa dni skorzij ze zanatoryjōm!
wtorek, 26 maja 2015
Matka...
Rechtōrka we szuli kŏzała dzieckōm napisać klasynaufzac, takŏ prŏcŏ dōmowŏ we kieryj na łostatku mieli być słōwecka: „Matka jes ino jedna.”
Na drugi dziyń ta rechtōrka kazuje dzieckōm przeczytać, co napisali w dōma. Piyrszŏ czytŏ Gryjtka:
– Mama jes umiyłowanŏ, łutulŏ nŏs do śniku, wykludzŏ nŏs zawdy na szpacyr i kupuje nōm jesce roztomajte gyszynki. Matka jes ino jedna!
Tak poczytało pŏra dziecek a na łostatku czytŏ mały giździorski Hanysek.
– W naszyj chałpie balanga, gorzŏła lerje sie sztralami, byzuchanty rzigajōm na nasz gryfny tepich. Kiej sie już gorzŏła skōńczōła matka kŏzała mi pōjńść do kuchyni i przismycyj jesce dwie flaszki gorzŏły. Poszŏł żech, łozewrził żech kilszrank i wrzesca ku mojij mamulce:
– Matka!... Jest ino jedna!
Na drugi dziyń ta rechtōrka kazuje dzieckōm przeczytać, co napisali w dōma. Piyrszŏ czytŏ Gryjtka:
– Mama jes umiyłowanŏ, łutulŏ nŏs do śniku, wykludzŏ nŏs zawdy na szpacyr i kupuje nōm jesce roztomajte gyszynki. Matka jes ino jedna!
Tak poczytało pŏra dziecek a na łostatku czytŏ mały giździorski Hanysek.
– W naszyj chałpie balanga, gorzŏła lerje sie sztralami, byzuchanty rzigajōm na nasz gryfny tepich. Kiej sie już gorzŏła skōńczōła matka kŏzała mi pōjńść do kuchyni i przismycyj jesce dwie flaszki gorzŏły. Poszŏł żech, łozewrził żech kilszrank i wrzesca ku mojij mamulce:
– Matka!... Jest ino jedna!
poniedziałek, 25 maja 2015
Trzi szwestry...
Rōłzczasu trzi szwestry: 92 lata starŏ, 94 lata starŏ i 96 lŏt starŏ uzdali, iże bydōm łod terŏzka miyszkać wrōłz do kupy. Kieregoś dnioszka nojstarszŏ rychtowała sie do kōmpaniŏ. Wraziyła szłapa do badywanny, zatym sztopła i napoczła ślynczeć, medikować... A iże niy poradziōła uzdać sie, wrzeskła ku modszyj:
– Te! Eźli joch wlazowała do tyj babywanny aboch śnij wylazowała?
Ta 94 lata starŏ łodrzykła:
– Niy miarkuja! Ale ida... na wiyrch łoboczyć.
Wlazła na piyrszy słōd, zahaltowała i napoczła tyż medikować. A beztōż iże niy poradziōła uzdać sie, wrzeskła ku nŏjmodszyj szestrze:
– Eźli jŏch szła na wiyrch, aboch ślazowała na dōł?
Ta nŏjmodszŏ siedziała we paradnyj izbie i po lekuśku szlukała tyj. Kej usłyszała co sie dziyje, mrōnkła po cichuśku do sia:
– Sprŏw Pōnbōczku, cobych nigdy niy miała takich problymōw!
Klupła pŏra razy we niyposztrajchowane drzywo i wrzeskła ku swojim szwestrōm:
– Już leca drabym ku wōm, ino pōjńda łobejrzeć... FTO TAM!
– Te! Eźli joch wlazowała do tyj babywanny aboch śnij wylazowała?
Ta 94 lata starŏ łodrzykła:
– Niy miarkuja! Ale ida... na wiyrch łoboczyć.
Wlazła na piyrszy słōd, zahaltowała i napoczła tyż medikować. A beztōż iże niy poradziōła uzdać sie, wrzeskła ku nŏjmodszyj szestrze:
– Eźli jŏch szła na wiyrch, aboch ślazowała na dōł?
Ta nŏjmodszŏ siedziała we paradnyj izbie i po lekuśku szlukała tyj. Kej usłyszała co sie dziyje, mrōnkła po cichuśku do sia:
– Sprŏw Pōnbōczku, cobych nigdy niy miała takich problymōw!
Klupła pŏra razy we niyposztrajchowane drzywo i wrzeskła ku swojim szwestrōm:
– Już leca drabym ku wōm, ino pōjńda łobejrzeć... FTO TAM!
piątek, 22 maja 2015
Mōm już dziury...
Zemrziło sie modyj babie i poszła jeji duszycka do niyba. Kej przijimŏł jōm świynty Pyjter usłyszła łokropiczny wrzesk inkszyj baby. Zaziyrŏ, a sam janiōły borujōm łōnyj dziura we plycach, coby przikuplować łōnyj krzidła. Zatym ta duszycka słyszy wrzesk chopa i widzi, iże mu janiōły borujōm dziury we gowie, coby mu dō nij prziłōnaczyć auryōla.
Baba sie wystrachała jak sto dioskōw i gŏdŏ:
– Jŏ niy kca pōjńść do niyba! Niy kca! – wrzescy ku św. Pyjtrowi. – To jŏ mōm barzij rada pōjńść do piykła.
– Kcesz pōjńść do piykła? – pytŏ świynty Pyjter. – Suchej dziołcha. Tam gwŏłcōm i uprawiajōm „sodōmiŏ” miarkujesz?
– Eee tam, to niy ma take ważne! – łodrzykŏ ta frela. – Przinŏjmnij mōm już dziury kaj potrza!
Baba sie wystrachała jak sto dioskōw i gŏdŏ:
– Jŏ niy kca pōjńść do niyba! Niy kca! – wrzescy ku św. Pyjtrowi. – To jŏ mōm barzij rada pōjńść do piykła.
– Kcesz pōjńść do piykła? – pytŏ świynty Pyjter. – Suchej dziołcha. Tam gwŏłcōm i uprawiajōm „sodōmiŏ” miarkujesz?
– Eee tam, to niy ma take ważne! – łodrzykŏ ta frela. – Przinŏjmnij mōm już dziury kaj potrza!
czwartek, 21 maja 2015
Wele dupy...
Na srogim szifie stary bōłtsman sztachŏ sie fajfkōm. Podlazuje ku niymu mody zyjman i gŏdŏ:
– Pōnie bōłtmanie, mōmy przecamć blank jednakŏ tabaka a jednakowōż arōma ze waszyj fajfki jes ło niybo lepszyjszŏ łod mojij. Wyzdrŏdźcie mi, jak łōni to robiōm?
– Anō, synek, mōm na to jedyn starucny szimel. Do tabaki dodŏwōm zawdy pŏrã wosōw ze modyj babskij cipecki.
Zawinyli do hawyny, do srogigo portu, śleźli na lōnd, a po przikulwitaniu sie nazŏd na szif tyn mody zyjman podlazuje juzaś ku bōłtsmanowi, dowo mu swoja fajfka i gŏdŏ:
– Nō, niych łōni, panie bōłtsman, sprōbujōmmojij fajfki. Zrobiōłech gynał jakeście mi radziyli!
Tyn bōłtsman wciōngŏ smōnd, sztachŏ sie tōm fajfkōm, smakuje bez kwilka i wypuszczŏ dostōjnie smōnd bez kichol:
– Synek! Za blisko dupy targŏsz, za blisko dupy, synek!
– Pōnie bōłtmanie, mōmy przecamć blank jednakŏ tabaka a jednakowōż arōma ze waszyj fajfki jes ło niybo lepszyjszŏ łod mojij. Wyzdrŏdźcie mi, jak łōni to robiōm?
– Anō, synek, mōm na to jedyn starucny szimel. Do tabaki dodŏwōm zawdy pŏrã wosōw ze modyj babskij cipecki.
Zawinyli do hawyny, do srogigo portu, śleźli na lōnd, a po przikulwitaniu sie nazŏd na szif tyn mody zyjman podlazuje juzaś ku bōłtsmanowi, dowo mu swoja fajfka i gŏdŏ:
– Nō, niych łōni, panie bōłtsman, sprōbujōmmojij fajfki. Zrobiōłech gynał jakeście mi radziyli!
Tyn bōłtsman wciōngŏ smōnd, sztachŏ sie tōm fajfkōm, smakuje bez kwilka i wypuszczŏ dostōjnie smōnd bez kichol:
– Synek! Za blisko dupy targŏsz, za blisko dupy, synek!
Subskrybuj:
Posty (Atom)