sobota, 23 czerwca 2018

Bo starŏ niy mŏ rada biyru...

Jŏ, nō ja, mōm baba, ftorŏ niy mŏ rada, kiej jŏ słepia piwo. Kiejbyście słyszeli te jeji jamrowanie i gōrzke żŏle, kiej ino sie lajstna taki jakisik maluśki, pomiyrny szejściōpak jakigosik biyru. To ci jes u nij jakiś fant, fimel. Kiej ino wlazuja we jakŏ alyjka ze brōwarym w gracy, zarŏzki napoczynŏ sie ciepanie afkōw.
Ale, to przeca jŏ jes Panym tego dōmu i niy dōm zwōli, coby baba, tyn „puch marny”, gŏdała mi co mōm robić, i beztōż tyż uzdołech kupować se piwo ino wtynczŏs, kiej moja starŏ mŏ ... nocnŏ słōżba. Z poczōntku bōło wszyjsko jak przinoleżi ale po jakimsik czasie napoczła cosik podyjzdrzywać, bo już ci niy słepŏłech piwa przi nij, a przeca nigdy bych sie go niy łodrzyknōł. A i ze gymby mi zawdy capiyło jak ze dylinōw we kaczmie na Listopada a terŏzki niy. Ftoregoś dnioszka wszyjsko sie wydało. Nŏjprzodzij kukła do mojigo szrancka na balkōnie a niyskorzij jesce, wrŏcajōnc ze szychty, pogracała (co za uwziyntość i srogŏ stanōwczość we kroczaniu ku prŏwdzie) we naszym hasioku (a miyszkōmy we swojij chałpie) i ... znodła dōwody zbrōdni.
Jezderyny! Co sie wtynczŏs dziŏło! Jużech myślŏł, iże jako sprawca dōmu, gowa familiji byda musiŏł zajmnōńć przinoleżny mi plac na sztrōłdeklu przi dźwiyrzach. Efektym tego rōmraju bōło to, iżech juzaś napocznōł kupować, sprŏwiać sie piwo lygalnie, ale ze narŏżaniym sie na niychciane efekty „audio” i „wideo”. Ale nŏjgorsze w tym wszyjskim jes to, iże jŏ babōw nigdy i blank do łostatka niy spokopia. Mōm mniymani, iże dziyń, w kierym chop spomiarkuje, zrozumi kobiyta, bydzie łostatnim dnioszkym naszyj cywilizacyji (eźli by to miŏł być tyn 2012 rok, ło kierym sztyjc rzōndzōm roztomajte planieciŏrze?).
Po jakiymu take łozwŏżani, takŏ refleksjŏ? Anō, na mōj łostatni gyburstak moja Elza sprawiōła mi szejść szykownistych zajdli do piwa i taki kōnsztmajsterski, stopierōński strzybny flaszynefner!!!

wtorek, 5 czerwca 2018

Kej styrcy...

Rōłz czasu powadziōł sie chop ze swojōm babōm i... poswŏł ci jōm do dioska, do dziobła. A dzioboł wziōn ci jōm i zakludziōł do piykła. Pożōł tyn chop bez baby kajsik wele miesiōnca i napoczło mu sie cknić bez tyj swojij baby. Zawołŏł na dziobła i rzykŏ zaufryjgowany:
– Łoddŏwej mi ta moja baba!
– Łoddōm ci jōm kej ino trzi razy łōna łozpoznŏsz. – łodpedziŏł diosek.
– Dobra, dŏwej!
Wiydzie go dzioboł do piykła, do srogachnego zolu. A tam ci mocka sagich babōw we raji ze dupami wypniyntymi do cuszałera. Tyn istny przeszŏl wele, łozpoznŏł swoja baba. Dzioboł wyszaltrowŏł światło, ruk-cuk nowŏ raja. A tyn istny juzaś łozpoznŏł swoja baba. Gynał tak samo bōło za trzeciōm razōm. Dzioboł uwōłniōł baba tego istnego, łodkludzŏ łōnych ku dźwiyrzōm i łopytuje tego chopa:
– Rzyknij mi chopie jak ci sie udało, a łobiycuja ci, co cie po śmiyrci do piykła niy wezna.
– To blank ajnfach – łodrzyko tyn istny. Deptōm wele raji sagich dupōw, mōj ciulik styrcy. Ino przi mojij babie łoklapnie.

czwartek, 24 maja 2018

Byk...

Zawiydziōnŏ, łoszydzōnŏ swojim życiym zeksualnym baba zwrŏcŏ sie ku swojimu chopowi:
– To bōł cheba ino dziesiōnty rōłz we tym miesiōncu jakeś mie przedupczōł, a jŏch słyszała ło byku, kery poradzi dupczyć 365 razy do roka. Rōłz na dziyń. Nō, i co ty na to rzykniesz?
Chop zaufryjgowany tym porōwnaniym łodpedziŏł ze rułōm:
– Ja, możno i kŏżdydziyń dupczy nale nojprzodzij trza dopedzieć eźli to bōło zawdy ze tōm samōm krōłwōm.

niedziela, 20 maja 2018

Niy mōm dularōw...

Rōłzczasu jedyn istny, mianowŏł sie Georg, spomiarkowŏł, co do sōmsiydztwa wkludziyła sie nowŏ pŏra. Wartko tyż merknōł, iże baba mŏ rada sie łopŏlać, łobleczōnŏ ino we skōmpe bikini, kere ukazowajōm łōnyj szykowniste i moc srogachne cycki. Starŏł sie tōż tyż przelazować po blisku jak nŏjczyńści, coby mōc se pokukać na nie. Na łostatku niy zdziyrżōł i zaklupŏł do dźwiyrzy sōmsiŏda. Łozewrził mu dźwiyrze srogachny paker.
– Wybŏczōm mi łōni, iże szteruja – gŏdŏ tyn istny – nale niy poradza sie łoprzić, coby niy pedzieć, iże majōm łōni panoczku szykownistŏ babeczka.
– Ja? Nō i co z tego? – łodmrōnknōł sōmsiŏd.
– K’rzeczy łosobliwe wrażyni na mie robiōm szykowniste cycki waszyj panoczku babeczki. Dōm wōm dziesiyńć tysiyncy dularōw, eźli byda mōm te cycki pokusikować, pocałować.
Gospodŏrz już miŏl spierōnić tego istnego, możno i zatuc gizda, kej wrajziōła sie do gŏdki ta baba. Łodciōgła na bok swojigo chopa, napoczli dyszkutjyrować kwilka i na łostatku wrōciyli sie i zaprosiyli tego istnego rajn do pomiyszkaniŏ.
– Dobra – rzōńdzi wkurwiōny chop – za dziesiyńć tysiyncy dularōw mogesz pōn pokusikować, pocałować cycki mojij baby.
Baba ściepla jakelka i cycynhalter. Georg wziōn we gorzci te cycki, napocznōł sie tulić dō nich, głŏskać, łobmacować. Zetwało to pŏra minutkōw aże na łostatku richtik już ściykły chop wrzesknōł:
– Nō dŏwej gibcij, całuj je!
– Niy moga! – łodrzykŏ Georg i sztyjc tuli sie do tych cyckōw.
– A po jakymu niy mogesz pōn? – wrzescy dalszij tyn chop.
– Nō, bo... niy mōm dziesiyńciuch tysiyncy dularōw.

niedziela, 29 kwietnia 2018

Bez rynki...

Do sztrasynbanki wlazła blōndina i zicła sie na placu łod inwalidy. Zatym do banki wlazuje „kanar” i pytŏ ta baba:
– Czamuście paniczko siedli na placu łod inwalidy?
– Boch jŏ tyż je inwalidka – łodrzykŏ blōndina.
– Jakosik niy poradza zmiarkować, uwidzieć waszygo inwalidztwa. Mogecie mi to wyeklerować?
– Widzōm łōni panoczku, jakisik miesiōnc tymu łopuściōł mie mōj chop... a jŏ bez chuja jak bez rynki!

niedziela, 8 kwietnia 2018

Kolana sztinkrujōm...

Kejsik we lazarycie flyjgera miała łogolić 80-lytniego pacijynta przed łoperacyjōm. Tak prowdōm szlo ło pachwiny kole jajec. Seblyko tego knakra i uwidziała łogrōmniasty ciulik łōnego. Niy poradziōła sie postrzimać i pedziała:
– Starziku! Nale wy mŏcie srogachny... pyrlik!
A strazik hyrnie na to:
– Suchej dziołcha, jesce jakesik dziesiyńć lŏt nazŏd to jŏ na mojim ciuliku nosiōł kibel ze wodōm jakesik 100 myjtrōw łod studni do chałupy. I to bez hilfy mojich gracōw.
– A terŏzki co? Niy idzie tak już?
– Anō, niy... kolańska mi sztinkrujōm!

wtorek, 3 kwietnia 2018

Dupa...

Twała sesyjŏ na akadymiji medicznyj. Ze zolu wylazuje markotny sztudynt i chnetki go łotŏczajōm kamraty ze jejigo ferajnu:
–Zdŏłeś?
– Niy!
– A czamu?
–Bo mi profesor zadŏł pierōnym gupie pytani...
– A jake?
– Co trza mieć, coby zrobić klistiyra (lewatywa)?
– Nō i co łodpedziŏłeś?
– DUPA!