czwartek, 20 lipca 2017

Jŏ tyż niy mōm...

Mamulka Hamyska przōntała, skludzała we chałpie przed świyntami. Łozgzukanŏ, bo roboty mocka, a jeji chop, jak zawdy, słepie w szynku. Poswała Hanyska, coby go skludziōł ku dōmowi. Łojciec łobsztalowŏł laga i rzōńdzi:
– Siadej synek, mŏsz i szluknij!
– Nale jakōż to, jŏch je jesce maluśki.
– Słepej, gŏdōm ci!
– Nale tatulku!
– Szluknij!
Synek szluknōł, wykrziwiōł mu sie pychol i yntlich wrzesknōł:
– Nale ci to je łokropiczne, żadne i łoszkliwe!
– Nō, tōż tyrej ku chałpie do mamulki i rzyknij łōnyj, iże jŏ tyż... miodōw niy mōm!

niedziela, 16 lipca 2017

Zjŏd go...

Szulsztōnda (lekcyjŏ) biologiji. Rechtōrka tuplikuje dzieckōm fenōmyn, łosobliwość jōnkania. Łozprawiŏ, co jōnkanie, szwandruszynie wystympuje ino u czowieka. Żŏdnŏ inkszŏ stworzyni nigdy niy łostała tykniyntŏ fyjlerym jōnkaniŏ.
Na to Hanysek dźwigŏ graca i rzōńdzi:
– To blank niy ma prŏwda, paniczko rechtórko!
– Nō, tōż możno wyeklerujesz nōm Hanysku po jakymu tak miarkujesz.
– Wczorej, kejech sie bawiōł ze kotym we łogrōdku wyfuknōł ci na nŏs bez pot srogachny pies, rottweiler łod sōsiŏdōw. Na to tyn mōj kot: Ssss.... sss... sss...
I podwiyl zdōnżōł pedzieć: Spierdalaj! tyn łokropiczny psiok go zeżar!

sobota, 17 czerwca 2017

Dlŏ Elizy...

Szulsztōnda (lekcyjŏ) we szkole muzycznyj. Rechtōrka napoczynŏ:
– Dzisiŏj bydymy łomōwiać dziyła Beethowena. Nale, coby bōło szpasownij, to jedne swŏs naszkryflŏ na tabuli łobrŏzek a reszt bydzie zgadŏwać jaki to bydzie sztik Beethowena.
Ku tabuli podlazuje Marijka i naszkryflała srogachny miesiōnczek. Dziecka wrzeszczōm wrōłz:
– Sonata księżycowa!
– Brawo – gŏdŏ rechtōrka.
Zatym podlazuje ku tabuli Gryjtka i naszkryflała srogachny „pastorał”. Dzieci zawrzeskli:
– Symfonia pastoralna!
Na łostatku podlazuje ku tabuli Hanysek i naszkryflŏł srogachny, choby kōński, ciulik. W klasie cichuśko a ino rechtōrka po kwilce pytŏ Hanyska:
– Co to mŏ być? Przeca to niy mŏ nic spōlnygo ze kōnskami Beethowena.
Na to Hanysek ze powŏgōm:
– Dlŏ ELIZY!

środa, 14 czerwca 2017

Coby bŏł zdrowy...

Mały hanysek na szpacyrze ze mamulkōm uwidziŏł kōnia. Tymu kōniowi zwisŏł spode basiska srogachny – jak to u kōnia – ciulik.
Hanysek festelnie zaciykawiōny pytŏ:
– Mamulko, mamulko! Eźli tyn kōń je niymocny, je chory?
Mamulka na to:
– Ech synek, coby twōj tatulek bōł taki zdrowy!

poniedziałek, 12 czerwca 2017

Gyburstag...

Rechtor pytŏ sie jednego szkolorza we klasie:
– Hanysku, a rzyknij ty mi wiela miŏłeś lŏt we łostatni gyburstag?
– Siedym.
– Nō, tōz rzyknij ty mi wiela ci piźnie lŏt we nastympny gyburstag?
– Anō, dziewiyńć.
– Siŏdej, pała!
– Ło sto pierōnōw. Erbnōć pała razinku gynał we gyburstag!

poniedziałek, 5 czerwca 2017

Nowe szczewiki...

Przed szaufynstrym drogigo butiku styrcy baba i zaziyrŏ na moderne szczwewiki. Podlazuje ku nij jedyn istny i rzōńdzi:
– Jŏ wōm paniczko sprawia te szczewiki eźli sie byda mōg swami dupnōńć.
Baba ździebko pomedikowała i gŏdŏ:
– Nō, dobra nale musza wōm panoczku pedzieć, co jŏ blank niy mōm rada dupczyniŏ.
Poszli do jejigo chałpy. Baba legła sie na zofie bez ruchu, nale zostawiōła sie na szłapach te nowe szczewiki. Nō, i cŏłki czŏs nałōnczŏs dupczynia leży jak kloc drzewniany. Kej tyn istny już miŏł robić szlus ze dupczyniym łōna zadarła szłapy do gōry i wrzescy:
– Ło ja, jaaaa, je zuper!
Tyn istny zadziwany pytŏ:
– Pedzieliscie mi paniczko, iże niy mŏcie rada dupczyniŏ.
– Niy ciyrpia dupczyniŏ nale festelnie mi sie te nowe szczewiki spodobali!

poniedziałek, 29 maja 2017

Życiowy winkel...

Niy gorszcie sie moje roztomiyłe Przociele, iże łostatnio nic niy wciepuja, nale jeżech na życiowym winklu i jak sie spamiyntóm, byda dalszij wice wciepowoł.