piątek, 17 września 2021

Dwiuch kamratōw...

Dwa kamraty trefiajōm sie we szynku. - Słyszôłeś nôjnowszyjsze wiyści? Stanik niy żyje! - Mōj ty bożycku! A cōż to mu sie stanōło? - przejyżdżôł tōm sztrekōm wele mojij chałpy, niy zahaltowôł, niy przibrymzowôł do porzōndku i prasknōł we mur. Autokym ino prasło, Stanik wyleciôł bez sziberdach, zrobiōł dwa zalta we lufcie łoztrzaskujōnc szyba wkarowôł do mijigo szlafcimra na sztoku... - Ło rany, jakô łokropicznô śmiyrć... - Môsz ty rozōm, niy zatrzas sie! Wylandowôł we mojim szlafcimrze i leżôł tak akwawiōny we popraskanym szkle. Wtyczôs badnōł srogi, stary, zabytkōwy szrank, kery stôł we izbie. Siōngnōł w gōra i chyciōł za niygo prōbujōnc stanōńć. I mŏsz! Masiwny szrank łobalōł sie na niygo i przigniōt go! - Ło sto pierōnōw, siarōńsko sie zatrzas... - Niy, blank niy, utrzimôł sie przi życiu. Jakimsik cudym poradziōł eychachrôł sie i podpôłznōł ku gylyndrowi. Prōbowôł sie na niym podciōngnōńć, nale pod mjejigo wôgōm drzewnianny gylynder sie złōmôł i śleciôł ze sztoka gynał na szklanny tiszlik! - Ło żesz w mordã! Łoszkliwy szimel coby łodyjńś ze tego świata... -Nō, co ty, to go blank niy zabiōło. Śleciôł ło szkōcina wele kuchyni. Wpôłzô do pojstrzodka, prōbuje podciōngnōńć sie na kuchynce, nale zahôczōł ło srogachny kastrol ze warzōncōm sie wodōm, i chlast! Czowieku, côłki wor wylandowôł na niym i łoparzōł mu chnet côłkô skōra. - Ło sto pierōnōw1 To naisto łokropiczne tak zemrzić... - Niy, niy, terôzki tyż przeżōł! Leżôł tak na ziymi poparzōny worym, kej merknōł telefōłn. Prōbowôł siōngnōńć po suchôwka coby przizwać hilfa, nale miasto tego wyrwôł sztekdōłza ze ściany. We połōnczyniu ze wodōm wylôz pierōnujōncy miszōng, srogachnô dôwka woltōw przeskła bez niygo i chop pôd porażōny sztrōmym... - Jô pierdolã! Diosecko niy do wystawiyniô śmiyrć... - Bogać tam , blank wtynczôs niy zginōł... - Nō, tōż jak naprôwdy umrził? - Joch go zapukôł, zastrzelōł! - Zastrzelōłeś Stanika? - Czowieku, przecamć łōn by mi łozwalōł côłkô chałupa!!!

środa, 15 września 2021

Czamu słepiōm ?

Moja staro ciyngiym mi dziura w basisku borowała, po jakiymu chopy durch słepiōm ta gorzôła. Kejsik żech niy szczimoł. Kôzôłech ji sie zicnōnć na zesliku, zawrzić japa i dać pozōr. Nō i zacōnech ji to gynał tuplikować choby nasz kapelōnek we tym miesiōncu ze szperōm na gorzoła, Wiycie, we siyrpniu. Bo to je baji tak: Sōm roztomajte zorty łożyrokōw i możno jich wszyjskich niy byda poradziōł zrachować – bo mie tyż już ta sklerōłza łapła – nō ale byda to, podwiyl jeżech jece trzyźby, pomaluśku skłôdać. Gorole pijōm skuli upadōwy. Przeca wszyjsko u nich je na szago i bali na jakisik berdze idzie ukiołzdnōńć, łobalić sie abo i szłapa połōmać. To ci już lepszij cosik przodzij szluknōńć dlô wôgi. Kaszuby duldajōm juzaś beztōż, iże wszandy majōm wilgło. Łod morza jejim ciōngnie, to i we chyrtōniu tyż ci ta wilgłość trza chycić – nō, to Kaszub musi luchnōńć chocia jedna laga kôżdydziyń. Kurpie chlapiōm ino ze strachu. Suchejcie! Naobkoło lasy, kniyje, roztomajte bezkurcyje po nich tyrajōm, to dlô łopowogi trza musowo deczko wytintać. Ruskie tutajōm ino zgwoli zimna. Mojigo starego, kej ruskie wziynli ci go łod nôs we śtyrdziestym piōntym, to dziepiyro tak richtik sie łogrzoł kajsik kole śtyrdziystego łōsmego .. pierōnie, przikludziōł sie nazôd do dōm taki nagrzōny, że .. dejcie pozōr! Pepiki, znacy Czechy muszōm wyżrić skiż tego, iże majōm takich sōmsiôdōw jak my. Chocia bez łostatnie lata (terôzki już możno niy, skuli tyj côłkij Uniji Ojropyjskij) to chnet côłko jejich gorzôła wandrowała na puklach tych, co to jich mrowcōma mianujōm, zōłwizōł do Polski (i tak ci już bez kielanoście lôt). Miymce to sie sztyjc nabzdryngolōm bo ... nō, jak by Wōm to wyeklerowć ? Widzieliście kejsik Niymca, wiycie jak taki pierōn wyglōndô ? Nō, tōż taki Niymiec ło szaroku sie łocuci, wlejzie do haźlika, wejzdrzi sie we zdrzadło i kej łoboczy w niym takigo szwoba to ... zarôzki ze cyjntla abo halba musi hornōńć. Ynglyndery tintajōm zgwoli tego ciōngłygo ćmoka – jak sie szluknōm, to tak, choby sie jim fakla zapolōła pod deklym. Japanery to ci słepiōm z neca abo cosik wele tego, jakesik ci tam zaki (?), sake (?) abo ... inksze diosectwo. Indianery to ci tak po prôwdzie niy miarkuja po jakiymu łōni muszōm na isto bzdryngolić, ale bezmać beztōż, coby jim niy zbladła ta szarłatniô fresa. Chińcyki szlōndrajōm gorzôła, coby zapić te roztomajte robole, glizdy i take tam inksze łoszklistwo, ftore łōni ćkajōm, a kere bez gorzôły niy przecisnōm sie bez chyrtōń. Poznaniôki słepiōm tyż richtik fest, ale ino ... kej jim ino fto laga postawi. Szwiece, te łod kopydła i drajfusa chlejōm, bo niy poradzōm sie doczkać pyndziałku. A we pyndziałek, to łōni majōm te słepanie naszkryflane we „konsztytucyji”, pra? Kawalery zasik to tintajōm skuli samotności. Mamulki zawdy jim gôdali, coby przed śnikiym trzimali grace na pierzinie, nō tōż co majōm robić ? Muszōm sie chocia jednego ciornōńć dlô spokojności. Wojôki juzaś beztōż niy poradzōm szczimać bez gôrzoły abo jabola, iże jim sie durch i jednym ciyngiym ckni. Przeca sami wiycie, iże we kasarni jedzine co terôzki za tego ministra Klicha jece szczylô to ... frōpy łod flaszek. Te co durch pōntujōm (nō, te pōntniki łod łojca Radiopiernika), ftore ci sztyjc śpiywajōm na côłki karpyntel choby jich fto ze skōry łobziyrôł: „Jak dobrze nōm zdobywać gōry ...”, kej deptajom na Jasno Gōra po mobilnioki ze Radia Maryja, to tutajōm, bo ... bo, tak po prôwdzie niy wiym czamu, ale sōmech widziôł latoś we siyrpniu pierōnym dupny niyszczysny fal kole Czynstochowy. Bōło ci to jużcić na zicher „czołowe” szczaśniyńcie sie dwiuch pielgrzimek, ze cego jedna bōła – jak to sie terôzki gryfnie gôdô – „uprziwilejowano”, bo bōł to pōńć ... policajtōw do kupy ze utrzidupskimi tych cwilingrōw. Żyniate, te to ci na zicher miarkujōm zgwōli cego muszōm, padōm, muszōm cosik wyżrić ... te, synek, ty sie niy lachej. Kej ty sie tyż łożynisz, to chnet na isto spomiarkujez czamu chopy durch słepiōm. Skuli łobamōncyniô. Bo dejcie sie ino pozōr. Przijńdzie taki na tyn przikłôd samotny, ferniok do chałpy, depce do kilszranku, tam nic niy ma, to tōmpie niyskorzij do prykola. A tyn żyniaty? Przilazuje taki istny do chałupy, gawcy do prykola ... i tam nic gryfnego niy ma to ... idzie zarôzki do kilszranku, biere halbka i .... już !!! Nō, tak sie gōwkuja, iże moja Haźbiytka tyż to spokopiōła i do mi już terōzki pokōj, i niy bydzie mie szterować kej przińda ździebko dzisiôj ścioprany. Pra ? Ojgyn z Pnioków

wtorek, 14 września 2021

Batki a bōl gowy...

Bōł se rōłz jedyn istny, ftorego już dugszy czŏs sztyjc i jednym ciyngym bolała festelnie palica. Nŏjprzodzij jakosik to strzimŏwŏł, jechŏł na pilach, ale po jakimsik czasie już niy poradziōł. Poszōł tōż tyż do dochtora. Tyn ci go łobadŏł, łobsuchŏł, łobejzdrzŏł gynał i gŏdŏ: – Nō dyć, wiym, jak wŏs panoczku wylyczyć, ale bydzie trza wōm panoczku wytnōńć jajca. Mŏcie panoczku mało ftory, niypotkany cufal drikowaniŏ jajec na grōntlaga krziżōw. Te drikowanie sprŏwiŏ tyn bōl gowy. Jedzinym knifym coby wŏm uholkać jes wyrżniyńcie jajec. Co wy panoczku na to? Chop zblŏd i medikuje. Jak tyż to bydzie u niygo bez tych jajec, nō i tak ci we cŏłkości... Jednakowōż prziszŏł na te idy, iże ze takim srogachnym bōlym gowy niy dŏ sie żyć, uzdŏł, co „pōjńdzie pod pitwok”. Śleciało pŏra dni po operacyji i gowa go już blank niy targała. Jednakowōż czuł, iże straciōł, zapodziŏł na fiks, na amynt cosik festelnie ważnygo... Uzdŏł tōż tyż, co by se to, chocia ino tymczasowo, wyglajchować nowym prziłodziyniym. Wlŏz do składu i rzōńdzi: – Chca sie lajstnōńć nowy ancug! Przedowacz zmierzōł go weźrokym i pedziŏł: – Łozmiar 44? – Ja! A skany łōni to wiedzōm? – Nō, tōż tyż to jes moja robota... Tyn istny przimierzōł, pasowŏł tyn ancug, lŏł ci mu tyn ancug gynał. – Możno lajstniecie sie panoczku tyż i nowŏ hymda, ja? – Niych bydzie! – Łozmiar 37? – Ja, a skany żeście to wiedzieli panoczku? – Anō, to moja robota! Tyn istny łoblyk ta hymda, sztimowało, lŏła mu łōna gynał. – To możno sprawiyli byście se panoczku jesce nowe szczewiki? – Anō, niych bydōm i nowe szuły! – Łozmiar 8,5 ja? – Ja, a skany żeście to panoczku wiedzieli? – Anō, to przecamć moja robota! Chop spasowŏł szczewiki, gynał napasowane... – Nō, tōż możno tyż sprawiyli byście se panoczku i nowe batki? Deczko szpekulowaniŏ... – Nō ja, przecamć godzi sie, przidajōm mi sie nowe batki. – Łozmiar 36? – Nō, łostatnio nosiōłech łozmiar 34... – Niy mōgliście panoczku nosić 34. Kejbyście take mieli na sia, to by wōm drikowały jajca na grōntlaga krziżōw i mielibyście panoczku łokropiczny bōl gowy!

piątek, 10 września 2021

Maluśki riter...

Jŏ pierōnym rŏd mōm czytać wicne łozprŏwki mōndroka Paulka Wakuły. Łōn ci sztyjc i jednym ciyngiym pisze swoji szpasowne kōnski we cajtōngu, ftory ci sie „Angora” mianuje. Wyczytołech nowy, i zarŏzki żech go ci na ta naszŏ gŏdka przetuplikowŏł, przetłōmaczōł. Nō, tōż poczytejcie (posuchejcie): Kōń, szimel pod Jarosławym Kaczyńskim parsknōł i zatańcowŏł ci na zadnich szłapach. Prezes PiS-u łoderwŏł łod ślypiōw łoptikruła, bez kierŏ cichtowŏł ci, zglōndŏł gōwnych siył wrōga. Zogōn, forfeld dekowała gynstŏ kōnsztnŏ mgła, ale łōn gynał miarkowŏł, co za tōm szperōm je Smolyńsk – łodwiyczny, taki starodŏwny ajńfart, wrōtnia do Moskwy. – Fertik? – spytŏł swojich ōłberstōw. – Fertik! – wyprynżōł sie sztram jak strōna Joachim Brudziński. – Prziszŏł tyn dziyń, we ftorym naszŏ, ale ino naszŏ, Rzeczpospolitŏ bydzie fest nastŏwać ło naszych rodŏkōw! Zdrŏdziyli jich (jak gŏdŏł poyta Herbert) ło rozwidnioku, zdrŏdzōno jejich gōdność i pamiyńć, ale wszyjske te winowate poniysōm łodpowiydzialnōść! – Już zgabnyli, już wystŏli – łoznojmiōł ze hyrnōściōm Kaczyński. – Donald Tusk, Komorowski i ta ministerka Kopaczka zgniyli we heresztach tyj naszyj IV Rzeczpospolityj... terŏzki nastŏł czŏs na Putina! Naobkoło łozbrzmiŏł szczyry śmiych wojŏkōw. Kaczyński podziwŏł sie po wszyjskich gymbach naobkoło, we tyj szarży, we tym angrifie mieli mu azistōwać nŏjwierniyjsze ze wiyrnych: Błaszczak, Kuchciński. Macierewicz, Hofman.... Wszyjske we pōłpancyrzach, kere blysceli jak sto dioskōw, przi szeblach, ze knarami fertik do strzylaniŏ i sajdokōma. Ku tymu azistōwała jim łochōtniczŏ chorōngiyw madiarskŏ pod dowōdztwym Victora Orbána. Za niymi juzaś ze ryncami skrymplowanymi na plecach stŏli judŏsze, zdrajce – Ziobro, Kurski i Dorn. Łōni mieli być terŏzki sam świadkōma łostatycznego, fajrantnygo trijōmfu IV RP. – Waszŏ wysokōść szafnie ta Moskwa jak Napoliōn! – pedziŏł utrzidupsko Czarnecki ... Richad. – Co tam ci jakisik Napoliōn! – łozjargŏł sie prezes PiS-u. – Tyn kurdupel, tyn cwerg łod żabojadōw, zarŏżki przecamć pitnōł... my sie posiedzymy na Krymlu bez rok abo i dwa, jak... nasz Gosiewski! – Przemysław Edgar? Nasz Przemko z Gosiewa? – zadziwŏł sie utrzidupski Hofman. – Coś ty jaki? Kajś ty do szuli łajziōł? Czego cie tam uczyli? – zesztrofowŏł, zjechŏł go Kaczyński. – Aleksander Korwin, kejby fto niy miarkowŏł! Śtyrysta lŏt tymu nazŏd! – He, he... cheba, co skorzij Ruske dupnōm w nŏs tymi swojimi raketōma S-400, a przecamć deczko jich tam we tym Kaliningradzie majōm – mrōnknōł pod fusiskiym Kurski. – Łostanie ino srogi cuch – dociepnōł jankornie Ziobro. – Trzimać pychole! – łozjargŏł sie prezes. – Łozniesymy kacapōw na naszych szeblach, jak tyn wywołany hetman Żōłkiywski pod Kłuszynym! Zignalym do ataku bydōm dwa wybuchy, gynał jak we prezidynckim fligrze! Łodpedziŏł mu srogi wrzask: – Jarosław, Polska zbŏw! Praskło rōłz, zatym drugi rōłz... Prezes Kaczyński łocuciōł sie. Bez łoka mrzik leżŏł we prykolu blank po cichuśku i wsuchowŏł sie we łodgłōsy, kere dolazowali zeza łokna. Autodymfer jakigosik zrōmplowanygo, łozlajerowanygo autoka strzylŏł rōłz za razym. – Nō, tōż to bōł ino... śnik... – zamrōnczŏł łozrzywniōny Kaczyński. – Ale jaki ci łōn bōł gryfnisty!

środa, 8 września 2021

Cwilingerki...

Zdrzōdłym wieluch mojich gyszichtōw sōm ludzie, ftorych trefiōm przi ladze piwa, we kaczmach, putykach biyrsztubach i ... kaj tam jece. Tak tyż mi sie przitrefiōło ze tōm facecyjōm, kierô kciôłbych terôzki łopedzieć. Idzie mi ło to, iże terôzki szkolorze corôzki mynij czytajōm a barzij zajimajōm sie klikaniym sms-ōw abo internecowych ymilkōw. Spichnōłech sie kejsik ze jednym mojim kamratym Pyjtrym, ftory mô dōma dwie dziołszki, gniozdurki-cwilingry – jego modsze siestry. Sōm ci już łōne poważnymi sztudyntkōma trzecigo roku uniwerzityjtu. Kejsik ze jednyj bydzie paniczka prawnik a ze drugij srogô ekōnōmistka-matymatikerka. Ale, to skuli tych dziołchōw, tyn mōj kamrat je już chnet blank glacaty. Łobsztalowalichmy po ladze i Pyjter napocznōł łozprawiać: – Wiysz Ojgyn, wczorej z rańca jedna śnich prziliznym głōsikiym rzykła ku mie: – Pyjterku ... – Nōoo ... – łodrzyknōłech. – A kej ty yntlich ślazujez ze pokładu? – Pokładu? Ze ferdeki? – Nō, pokładu Idy .... – O, szprymnô, zwyrtnô berdyjô! Łoczytanô, wyzdrzitô i szpasownô. Wiadōmo przinôjmni, iże moja rodzōnô. Ale, wiysz przeca Ojgyn, iże chop musi mieć łostatnie słowo, tōż gôdōm: – Hmmm, procno ślyjźć ze czegoś, co je tak festelnie nisko. Tela myjtrōw pod ziymiōm ... – Pod ziymiōm, bracik? Jak to pod ziymiōm? – Nō, tak to ... – moje niywymiarkowani przełōżiło bezpostrzydnio na fantazyjô wypōwiydzi ... – Cōż tyż ty bracik fandzolisz? Pod jakōm ziymiōm? – I tu mi Ojgyn cosik napoczło świtać, napoczōnech cosik chytać .... – Erna, a ty wiysz chocia, co to bōł tyn Łysek? – Nōōōō ... pewnikiym ... kōń ... – A ta Ida? – Nō toć! .... Szif! – Wiysz Ojgyn, deczkoch sie pochichrôł alech wytuplikowôł szwesterze, iże pokłady sōm tyż na grubie i tak po prôwdzie, to tyn nasz Gustaw Morcinek radnij we grubskij tymatyce robiōł. – He, he ... Pyjter, i co dalszij? Spokopiyła? – Uzdôłech, co połozprawiōm ło tym ze drugōm siestrōm a dziepiyro po jeji ryakcji byda wiedziôł eli to je szpas abo gupota. Ale cosik mie tykło: – Krista, ty to pewnikiym wiysz, fto to bōł tyn Łysek ze pokładu Idy? – Nō przecamć! Kōń ... – A ta côłkô Ida? – Szif ... i to srogi ... – Dzisz Ojgyn, zarôzki idzie spomiarkować, iże to sōm cwilingerki, prôwda?

wtorek, 7 września 2021

Synek...

Synek wrōciōł do dōm ze samymi cwajkami na świadyctwie. Jakōż, iże łojciec bez cołki rok suczōł mu gowa ło cynzōrki i przipieprzôł sie do nauki, syn bôł sie jak diosi pokôzać łojcu świadyctwo. Łojciec jednakowōż, masto ciepać grōmy i lôć poskiym, zaprosiōł synka na zesel. Synek zicnōł niypewnie. Łojciec wyjmnōł cygarety: - Zakurz sie synek... - Łojciec, nō cōżeś ty, jô niy kurza... - Kurz synek! Synek zakurzōł. Po kwilce łojcieć łozewrził barek i wyciōng szkockô. -Szluknij sie synku... - Tatulku, dejcie pokōj, jô niy słepia... - Słep kej łojciec dowo! Szlukli łoba. Łojcie wyjmnōł zeza zofy Plauboya. - Môsz, połoglōndej... -Nō niy tatulku, niy kaspruj... - Łoglōndej!!! Siedzōm, szlukajōm zletka, czô płynie niy spiychno. Synek już blank sie łodszpanowany, siōngōł sōm po cygareta, letko rauszuje mu we gowie. Bletruje, szkartkuje Playboya, sztachuje sie cygaretōm zejawnōm uciychōm i na łostatek ciepie łod niychcyniô: - Kurwa... łojciec... i fto to wszysjk0o dupczy? Nō, fto to wszyjsko dupczy???

poniedziałek, 6 września 2021

Papagaj a polityka....

Jedna baba miała ci w dōma papagaja, kierego mianowała Acik, i kery ciyngiym powtôrzôł: – Fōrt ze Kaczyńskimi ! Weg ze Kaczyńskimi ! Jakisik jedyn łoszkliwy sōmsiôd naskargowôł u policajtōw i chnedki klupiōm ci łōne na dźwiyrze. – Witōmy gryfnie, sam policyjô. Dostali my łobsztalowanie, iże wasz papagaj ubliżuje naszymu prezidyntowi a ku tymu dôwniyjszymy prymierowi. Pokôżcie nōm sam w te piynty tego ptôka ! Baba przismycyła klôtka ze tym papagajym, a tyn ci już łod proga łozdiyrô sie: – Fōrt ze Kaczyńskimi ! Weg ze Kaczyńskimi ! Policajt dôł babie egzorta i rzōndzi: – Jeźli bydzie tak tyn ptôk łoździyrôł sie dalszij, to bydymy musieli go zaciukać abo uśpić, a wôs wrajżymy do heresztu. Baba, kej ino policajty wylejźli, prosi tego łoszkliwego papagaja: – Suchej ino Acik, Acicku, niy gôdej tak już wiyncyj, bo mie zawrzōm a ciebie uśpiōm, i na co nōm ta łostuda. Pôrã dni bōł pokōj nō ale, papagaj sie spōmniôł i juzaś napocznōł swoji: – Fōrt ze Kaczyńskimi ! Weg ze Kaczyńskimi ! Na drugi dziyń baba dostała listecek, co mô sie stawić we gyrichcie i jece ku tymu przismycyć ze sia tego papagaja na „dowōd rzeczowy”. Baba zarôzki zatyrała do kościoła i we suchatelnicy wszyjsko łopedziała farorzowi. A tyn farożycek ji na to ganc ajfach : – Suchej ino babo, jô mōm tyż jednego papagaja, kery gôdô i je blank podany do twojigo. Do tego gyrichtu zwekslujymy jich, przemiyniymy i żôdyn sie niy kapnie co je lōłz. Nō i jak wypokopiyli, tak tyż zrobiyli. Baba przikwanckala sie do tego gyrichtu ze tym farskim papagajym i na tyj łozprawie sōndca gôdô: – Dôwejcie sam na stōł tego ptôka i posuchōmy, co tyż łōn nōm rzyknie? Klôtka ze tym papagajym je już na tym gyrichtowym fajlbanku a papagaj nic, niy łodzywo sie ani słōweckiym. Łoskarżyciel podpuszczô tego papagaja: – Abo tyn papagaj gôdôł „weg ze Kaczyńskimi!” ? A papagaj ciyngiym nic. Sōndca podpowiadô: – Fōrt ze Kaczyńskimi ! Łoskarżyciel a łoskarżyciel „posiłkowy” tyż powiydzajōm, animujōm: – Weg ze Kaczyńskimi ! Na łostatek côłki zol napoczynô gôdać wrôz: – Fōrt ze Kaczyńskimi ! Weg ze Kaczyńskimi ! Nō, i yntlich papagaj napocznōł kościelnōm sztimōm : – Suuuucheeeej Jeeezuuu jak cię błaagaa luuud ......