czwartek, 21 lutego 2013

„Metamorfoza”

To mi sie przitrefióło kajsik we pojstrzodku zimy. Deptóm se – jak zawdy – bez Krojcka i łoroz kukóm a sam chop podany na mojigo kamrata Bynoka ale taki ci jakisik inkszy, łodmiynióny. Łón mie zarôzki pozôł, spuściół ślypia i szôł tak, choby mie kciôł łóminóńć. Ale beztóż, iże bóła pieróńskô ślizawica, wkarowali my na sia i tak musiôł sie Byno symnóm prziwitać.
– Sergust Ojgyn! Co tam u cia? – spytôł piyrszy.
– Anó, u mie po starymu, nic sie niy dziyje ... cowiek na pynzyji, to i mô zawdy mocka czasu. – Łodpedziôłech. – Ale ty, co tam u cia? Bo niy poradziółech cie dzisiej poznać.
– A niy ma ło czym rzóńdzić.
– Nó, Byno niy gôdej, boch cie jesce takigo łodmiyniónygo, i blank na sia niypodanego niy widziôł.
– Bo, to wiysz Ojgyn, bóło tak. Autok mi sie skiebziół i napocznół pierónym sztinkrować. I co za tym idzie, łorôz wykôzało sie, iże jô niy móm wszandy poblisku ... tak po prôwdzie, pierónym wszandy daleko.
– Nó, ja ... miarkuja ... ale ...
– Zakludziółech autok do automechanikera, kaj ta prôwdóm żôdyn sie niy trôpiół tym szpecijalnie i bez trzi tydnie łostôłech bez mojigo autoka. Na dómiar złygo, kuknółech w zdrzadło i uwidziôłech, coch jes zarośniynty nikej te dzike sztachloki i pasowało by jakigosik golaca nawiydzić. Tyn, do kierego prziwyknółech chodzić, łoddalóny bół ło côłke lata świytlne (tak mi sie zdało bez mojigo autoka) i musiôłech znojść jakigo golaca kajś bliżyj. Niy zuchtołech dugo, bo już po jakichsik piyńciu minutkach znodech zalón (a jakóżby inakszij, jak niy zalón?) ło wdziyncznym mianie „Metamorfoza”.
– Chopie, ale tym môsz ruła, dójńdziesz jesce dzisiôj przi tym piyrszym piwie do fajrantu? – pytóm go sie, bo miarkuja, co bydymy musieli łobsztalować drugô laga.
– Nó, tóż dej mi gôdać Ojgyn! ... Te miano zdało mi sie ździebko złówiyszcze alech bół uwziynty i zdeszperówany, bo to zawdy do dóm bliżyj a i ćmióło sie już, i niy kciało mi sie dalij sznupać. We krótkich słóweckach wytuplikowôłech golacowi, ftory sprawiôł wrażyni festelnie – jak to terôzki jes we mółdzie – „metroseksualne”, ło co mie sie łozłajzi:
– Raziyraparatym na krótko prosza ...
– Fric spokopiół i ruk-cug zwyrtnie mie łostrzig zatym zapytôł:
– Stylizujymy?
– Kuknółech ze cwajflowaniym we zdrzadło – cióngnie dalszij kamrat – i bez gowa śmigó mi, iże sam niy ma co stylizówać alech naskwol pedziôł:
– Aaa stylizuj pón ...
– Jezderkusie! I niceś niy miarkowôł, co bydzie robiół? – pytóm sie ciykôw.
– Ojgyn! A tyn jak ci mi niy naciepie żilyju na palica, jak ci mi jakesik dzióbki na gowie porobi ... gupio mi sie bóło łodezwać, boch przeca dôł zwóla ..... Dobrze Ojgyn, iże chocia ciymno bóło i do chałpy poblisku ... a tam na doczkaniu łeb po kokotek ... tfu ... metamorfoza ... psia jego mać ...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

ojgyn@interia.pl